„—Tuan! Tuan! — zawołał sapiąc. — Nie ma tuana Glistera! W domu pusto, nieporządek w sypialni, a na podłodze widziałem kałuże krwi.
Opas dojrzał otwarty grób. Słowa zamarły mu na wargach, zatrząsł się jak liść.
Na dźwięk nazwiska Dennis drgnął. Lecz nim zdołał o coś zapytać, odezwał się Walkely.
— Młody Glister, brat tamtego, jest moim nowym pomocnikiem — powiedział dziwnym, stłumionym głosem. — Przyjechał dopiero miesiąc temu. Nie widziałeś go jeszcze.
— Więc co
Walkely znowu spojrzał na grób. — To straszne — szepnął.
Raptem Dennis zrozumiał wszystko historia ograbionego grobu i nagłe zniknięcie młodszegoGlistera... Na jego czole pogłębiła się zmarszczka, a usta zacisnęły się w jeszcze węższą linię. Przerywając pytania Walkelyego i nerwową paplaninę opasa, Dennis zwrócił się do Gaga.
— Gaga — powiedział — widzę, że bóg Maboga wyciągnął rękę i szuka zemsty za to, iż obrażono go przed wielu laty. Długa jest ręka Maboga. Sięga od grobu aż do wioski w górach. Czy to prawda
— Tuan... — powiedział Gaga.
— Az wioski — mówił dalej Dennis — Maboga idzie do domu nowego tuana. Bo to, co kiedyś biały człowiek zabrał, musi być zwrócone z nawiązką. Jak myślisz, Gaga
— Myślę — odparł Gaga — że tuan jest bardzo mądry i czyta w myślach Dusuną jak w książce.“(16)